Sur-vi-vor, zelfstandig naamwoord [ser-vahy-ver]: een persoon die nog steeds functioneren of prosper ondanks oppositie, ontbering of tegenslagen.
Zoals we een nieuwe fase in het begrip van de Kankerbiologie en de daaropvolgende behandeling, steeds meer treden, leven meer van ons langer en voller leven, met ten minste twee derde van de gediagnosticeerd bewoners van ten minste vijf jaar. Maar extreme angst of onhandigheid-- of beide--rond het onderwerp van kanker nabestaanden zelfs de meest stevig heeft verricht of dempen of kort afwezig op eerste discussie. Waarheid is, we hebben allemaal een verhaal, vaak tragische, van de gevolgen van een diagnose van kanker. En of dat verhaal is conceptueel verouderd, onjuist of gemuteerde in sommige facsimile "whisper beneden het steegje", het is zeer echt naar ons. Zo dank u zeer, ik zou gewoon liever niet bespreken. Maar ik wed dat u ook veel verhalen weet van rustige triomf over kanker, krachtige verhalen van ongeëvenaarde groei van de menselijke psyche, die het bereik van kanker overstegen en daarbij werd... Nou, normaal. Verbazingwekkend en moedige verhalen verloor de banaliteit van normaliteit. Dus ter ere van de meer dan 12 miljoen Amerikanen die nu leven met een diagnose van kanker, is het tijd om te beginnen met een zachte bespreking van de nieuwere filosofieën en definities alledaags aan de reis door kanker. Het zal invloed op ons allemaal in een of andere manier. Moeten we allemaal niet een praktische kennis van dit onderwerp?
Van neer belang in het lexicon van kanker is een aanvaardbare naam van een groep van individuen die zijn gediagnosticeerd met kanker. Veel te vaak is deze nomenclatuur, beladen met een oordeel over de last van hun ziekte geweest toegepast op, eerder dan afgeleid van deze geweldige groep mensen. Resultantly, elke nieuwe dreef collectieve zelfstandig naamwoord van de kanker ervaring heeft zijn neergeschoten, in het voordeel een na de ander van een meer inclusieve, minder veroordelend descriptor van de totaliteit van de reis door kanker: van prediagnosis door middel van diagnose en behandeling door middel van verlossing en genezen-- of, indien het mislukte behandeling, palliatie en dood. De term die momenteel in de gunst te definiëren deze persoon is "kanker survivor".
Oudere termen in gebruik een generatie of zo geleden, voorspeld in het algemeen de laatste fasen van de reis: degenen die de kansen--heros, degenen die aan hun ziekte--slachtoffers bezweken verslaan. Verrassend, en helaas, hoor ik deze termen nog steeds gebruikt vandaag, vaak door verzorgers of journalisten worstelen te impliceren een zekere mate van de diepte van de ervaring. Overlevenden van kanker shun universeel deze voorwaarden, die gewoon niet het geheel van de reis beschrijven doen. En ze zijn veel te beladen met iemand anders arrest van hun hachelijke situatie.
Bijvoorbeeld, was mijn grootmoeder-- of Grandmaman, zoals wij haar--genoemd het "slachtoffer" van dubbelpuntkanker in de vroege jaren 1980. Haar late stadium diagnose, als gevolg van geen gestandaardiseerde colonoscopic screening, resulteerde in een colostomie en vele jaren van lijden als gevolg van chemotherapie en straling. Nog tijdens haar vijf jaar kanker overleven leerde ze me de kracht van menselijke veerkracht, de vreugde van een grote, nauwe familie, en de liefde van nieuwe kennis. Alle waarden die ik koester nog steeds vandaag. Ze was, en blijft, mijn stralende held. En Lance Armstrong was de "held" van geavanceerde-fase testicular kanker in de late jaren 1990. Ondanks chirurgie, chemotherapie en straling, Lance hervat zijn topsporter status en bleef talrijke wereld fietsen kampioenschappen, met inbegrip van de prestigieuze Tour de France zeven keer winnen. Zijn ontwikkeling van, en steun voor, de Livestrong Foundation brak de ketens van kanker bondage, eindelijk het woord "hoop" invoering van overlevenden van kanker. En daarbij besteeg het altaar van heldenmoed, gezien door geen sterfelijke sinds Hercules. Nog in de omgekeerde wereld van kanker nabestaanden wordt held slachtoffer en vice versa. Dus laten we gewoon laat die termen gaan, ze zijn ook veroordelend en zelden vertellen het hele verhaal.
Degenen die een diagnose kanker worden vaak aangeduid als een kanker "patiënt" door de medische gemeenschap. Hoewel deze term onbevooroordeelde, het impliceert over het algemeen enkele actieve behandeling plaatsvindt: de verse wond van chirurgie, de terugkerende misselijkheid van chemo. En als je denkt dat kanker "patient," wat voor de geest komt? Ja, ik weet het, ik ook. Ik wil niet te zien die de reclamespots van TV meer, hetzij. De beelden die dwingen ons om te doneren versterken ook de stereotype van de afschuwelijke resultaten van kanker en de behandeling ervan. Maar voor vele patiënten behandeling is een klein deel van hun reis en voor anderen behandeld als een chronische ziekte, de bijwerkingen zijn beheersbaar met sommige levensstijl wijziging. Ik begrijp volledig op het gevaar af wordt geëtiketteerdt een Pollyanna, dat zijn er nog anderen die patiënten onder actieve behandeling voor het geheel natuurlijk moeilijk blijven. Mijn punt blijft echter dat de term kanker "patiënt" het meest voor degenen onder actieve behandeling geschikt is, en niet echt van toepassing op degenen die sinds lang hun ziekte hebben overleefd.
Sommige overlevenden van kanker kiezen hun eigen persoonlijke monikers, vaak met een beschrijving van de intensiteit van hun reis en de kick van de overwinning. De blogosfeer en Twitterverse zijn vol met kanker kickers, veroveraars, thrivers, krijgers, overwinnaars, advocaten en rocksterren vieren de zoete geneugten die leven na kanker biedt. Terwijl nog anderen, onverschrokken door lichaamsbeeld veranderingen resulterende van kankerbehandeling, beschimpen hun ziekte met "ballsy" en "single jingle" voor testicular kanker overlevenden-- of zelfs, voor een realistische borst kanker overlevende, "kale bezwete teef met één mezen." In je gezicht, kanker. Maar niet echt voor iedereen.
Een diagnose van kanker te voeren de meeste zichzelf als kanker "overlevenden". Het is een veel meer universele term rekening houdend met de breedte van de kanker ervaring terwijl het aanbieden van geen enkel oordeel over de last of de uitkomst van de ziekte. Van het ene moment na het horen van "I 'm sorry, hebt u kanker", een overlevende geboren. En de term blijft van toepassing gedurende een leven, ongeacht welke fase van de ziekte die de overlevende doormaakt.
Mijn vrouw, een vijf jaar leukemie overlevende, controleert haar ziekte met dagelijkse mondelinge chemotherapie, die ze voor altijd zal nemen. Zij en haar drug hebben gewend aan elkaar, wat resulteert in een zinvolle, zij het iets minder waanzinnige levensstijl met de zegen en de vloek dat moederschap heeft te bieden. Mijn vader, een acht jaar prostaatkanker overlevende, heeft ondergaan chirurgie, waarna straling enkele jaren later wanneer zijn ziekte zich opnieuw. Hij herinneren niet echt ooit ziek, en zijn kanker heeft minimaal beïnvloed zijn levensstijl. Mijn grootmoeder, een vijf jaar dikke darm kanker overlevende, bezweken aan haar ziekte. En na verscheidene jaren van diep lijden, ze overleed rustig met een scheur in haar oog. Elk verschillende strategieën te krijgen door middel van hun reizen aangenomen: levensstijl te veranderen, goedaardige ontkenning of diepe depressie. Elk gewijzigd door hun kanker. Elk van hen overlevenden.
Via: Bipolaire wanorde: hoe u kunt helpen uw gediagnosticeerde familie...
No comments:
Post a Comment